Αξιολόγηση χρήστη: / 1
ΧείριστοΆριστο 

Το νέο studio album των Σουηδών ρόκερς πρόκειται να κυκλοφορήσει στη Μεγάλη Βρετανία τη Δευτέρα 30 Απριλίου 2012, με τίτλο ''Bag of Bones''.

To πρώτο single του νέου άλμπουμ θα κυκλοφορήσει αρκετές μέρες νωρίτερα, αφού θα είναι διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012.

H παραγωγή του ''Bag of Bones'' ανήκει στον Kevin Shirley, που θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους στον τομέα της ροκ μουσικής έχοντας σημαντικές συνεργασίες στο ενεργητικό του, με συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως Iron Maiden, Joe Bonamassa, Black Country Communion, Black Stone Cherry και Journey.

Στο νέο άλμπουμ των Europe συμμετέχει επίσης ο κιθαρίστας των blues, Joe Bonamassa.

O front man των Europe Joey Tempest δήλωσε ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με τη νέα συνεργασία, αναγνωρίζοντας μάλιστα στο πρόσωπο του Joe Bonamassa έναν από τους σπουδαιότερους κιθαρίστες της ροκ μουσικής. Η επιθυμία του να συμμετάσχει στο άλμπουμ μας είναι κάτι που μας τιμά, είπε ο Tempest, αφού είμαστε όλοι μεγάλοι οπαδοί του.

Η κυκλοφορία του ''Bag of Bones'' περιλαμβάνει δυο εκδόσεις, μια σε μορφή CD και μια σε μορφή βινυλίου, και αυτοί είναι οι τίτλοι των τραγουδιών που περιλαμβάνει:

And if I've done somebody wrong, have mercy if You will...

Το 2011 ήταν πέρα απο κάθε αμφισβήτηση η χρονιά του Bonamassa. Εξαιρετική solo δουλεια (Dust Bowl), δεύτερο άλμπουμ για το classic rock κτήνος των Black Country Communion και στα καπάκια το "Don't Explain", ο ιδανικός γάμος των βασανισμέων του blues, με τις στοιχειωμένες φωνητικές ερμηνείες της Hart.

Για το ιστορικόν μέρος της υπόθεσης, να πούμε πως αν και σχετικά άγνωστη στην ημετέρα, η Beth Hart θεωρείται απευθείας διάδοχος της Joplin στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Ακούγοντάς την να μεταμορφώνει τη gospel ελεγεία του «Sinner's Prayer» σε τελευταία, απόκοσμη ικεσία blues μαινάδας, είναι δύσκολο να παραμείνεις αντικειμενικός. Η έξοχα διεστραμμένη ανάγνωση του Waits-ικού Chocolate Jesus, δείχνει πως η μπάντα ξέρει να χαμογελάει πίσω απο τους καπνούς. Ακόμη και το νεωτερίζον «Your Heart Is As Black As Night» της Melody Gardot αποχτά διαχρονικό μένος και απειλή στα χέρια αυτής της διαβολόπνευστης μπάντας.

Μόνες «αδύναμες» (και είναι πολλά τα εισαγωγικά, καθώς το "Don't Explain" είναι απο τα άλμπουμ που σηκώνουν ολονυχτία και σκληρή γουισκοκατάνυξη) στιγμές, οι φορές που η Hart προσπαθεί εσκεμμένα να βαδίσει στα χνάρια της Billie Holliday ή της Etta James και να κοπιάρει αυτούσιες τις ερμηνείες τους. Όχι πως αποτυγχάνει, αλλά η φωνή της έχει τέτοια δύναμη, τσαμπουκά και μεταφυσικό μεγαλείο που είναι κρίμα να αναλώνεται σε «προβλεπόμενες» ερμηνείες.

Bonamassa και μπάντα, επιβεβαιώνουν απλώς ένα απο τα καλύτερα φυλαγμένα μυστικά του μουσικού κόσμου για φέτος. Κιθάρες που ισορροπούν άψογα μεταξύ gospel blues σκληρά κερδισμένης ευφορίας και rock n' roll θανάτου, τείνουν ν'αποτελούν την μουσική υπογραφή του και εδώ στο Devilhorns δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι γι'αυτό.

Για τους fans του blues rock, πολύ απλά, δε γίνεται καλύτερα.

Top Tracks: Sinner's Prayer, I'll Take Care Of You, Your Heart Is As Black As Night

πηγή : http://devilhornsmag.com

Του Βασίλη Σταθελάκη

…’’Έλειψε’’ από τα μουσικά πράγματα για περισσότερο από μια δεκαετία (1995-2006), δηλώνοντας εμφανώς κουρασμένη και εξίσου κορεσμένη από την εξέλιξη και την μεταστροφή της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας. Αφοσιώθηκε σε προσωπικά χόμπι και σπορ που πάντα λάτρευε καθώς επίσης και στην δημιουργία οικογένειας, αφήνοντας για λίγο στην…’’απέξω’’ τις μουσικές της δραστηριότητες (αν και προσωπικά δεν πίστευα ποτέ ότι θα επέστρεφε). Ωστόσο και πάντα σύμφωνα με το γνωστό λαϊκό ρητό ‘’μάθε τέχνη κι άστηνε…και αν πεινάσεις πιάστηνε’’ και μετά από μια σειρά περιορισμένων μεν αλλά ιδιαιτέρως επιτυχημένων singles σε ορισμένες χώρες του εξωτερικού, κυρίως σε γερμανόφωνες (πολλοί υποστηρίζουν ότι έχει ξεκινήσει μια εντελώς καινούργια καριέρα σε αυτές τις αγορές)…η βρετανίδα British Brigitte – όπως πολλοί ακόμη και σήμερα την αποκαλούν – Kim Wilde αποφάσισε να επιστρέψει! Και σίγουρα όχι από βιολογική ‘’πείνα΄΄, αναμφισβήτητα όμως από καλλιτεχνική ‘’δίψα’’ για δημιουργία. Τόσο δισκογραφική, όσο και συναυλιακή! Και τι καλύτερος τρόπος να το πετύχεις αυτό, από το να ‘’λανσάρεις’’ στην αγορά παλαιότερες και πολύ αγαπημένες επιτυχίες από τον προσωπικό σου κατάλογο, ηχογραφημένες όμως και επεξεργασμένες εξολοκλήρου με νέα παραγωγή και πιο φρέσκο ήχο. Προσθέτεις και μερικά καινούργια tracks μέσα και…πανέτοιμο το καινούργιο σου μουσικό εγχείρημα. ΟΚ, η συνταγή είναι γνωστή και πολύ-’’φορεμένη’’, ωστόσο για την βρετανίδα Kim, τα πράγματα έδειξαν να εξελίσσονται πολύ διαφορετικά. Ισχυρισμό που θα μπορούσε να υιοθετήσει ο οποιοσδήποτε σχετικός με τα μουσικά ή μη, από το πρώτο κιόλας άκουσμα της καινούργιας της δισκογραφικής δουλειάς (back to 2006) με τον πολύ προσωπικό και ‘’φιλοσοφημένο’’ τίτλο ‘’Never Say Never’’ ( ο τίτλος αυτός δεν προέκυψε τυχαία, υπήρξε ένας είδος ωριμότερης και πιο φιλοσοφημένης προσωπικής της παραδοχής, κόντρα σε προσωπικές της δηλώσεις μια δεκαετία πριν, του τύπου:’’…I’m fed up with the whole music industry, I think it’s time for me to retire…’’).

Ολόκληρο το cd αποτελούσε μια διαδοχή γνώριμων και συμπαθέστατων ακουσμάτων από το παρελθόν, ‘’λουστραρισμένα’’ ωστόσο με τον σύγχρονο ήχο του σήμερα, δημιουργώντας σου την εντύπωση ότι ακούς ένα εντελώς καινούργιο album και όχι απλώς ένα ακόμη αναρίθμητο best of της αρκετά μεγάλης δισκογραφίας που ηχογράφησε όλα αυτά τα χρόνια η βρετανίδα star. Σε αυτό βεβαίως-βεβαίως συνέβαλε και η συμμετοχή μιας σειράς ευρηματικών συνεργασιών, αρχής γενομένης από αυτήν με τον  Uwe Fahrenkrog-Petersen, πρώην μέλος της μπάντας της διάσημης γερμανίδας καλλιτέχνιδας ονόματι Nena, - ο τελευταίος, επιμελήθηκε προσφάτως και το ολοκαίνουργιο album του Thomas Anders (Modern Talking) με τον τίτλο ‘’Two’’, με τα ίδια και ακόμη πιο θεαματικά αποτελέσματα....Η συνεργασία εξάλλου της Mrs Wilde με την Nena χαρακτηρίστηκε από μεγάλη μερίδα του τύπου ‘’αναμενόμενη’’, χάριν στην τεράστια επιτυχία που γνώρισε η επανα-διασκευή του γνωστού hit της Nena ‘’Anyplace, Anywhere, Anytime’’ το 2003, με την συμμετοχή της Kim στα φωνητικά αυτή την φορά, γεγονός που οδήγησε όπως ανέφερα παραπάνω στην απαρχή μίας νέας μουσικής κατεύθυνσης και πορείας της καριέρας της, επικεντρωμένης αυτή την φορά στην γερμανική αγορά. Και φυσικά οι συνεργασίες δεν τελείωναν εδώ: Ricky Wilde στην παραγωγή (αδερφός της Kim και ουσιαστικά υπεύθυνος για μια σειρά επιτυχημένων singles της καριέρας της), Roxanne στα φωνητικά (αδερφή της Kim και νέο-ανερχόμενο pop talent). Επιπλέον Nena στα φωνητικά της μεγαλύτερης ίσως επιτυχίας στην 30ετή καριέρα της Kim ‘’You Keep Me Hangin’ On’’ σε νέα ηχογράφηση. Μέχρι και…remix της παλαιότερης επιτυχίας της στο ‘’Cambodia’’ από τον διάσημο DJ και παραγωγό Mr Paul Oakenfold περιελάμβανε ο μακροσκελής κατάλογος του ‘’Never Say Never’’ ! Τελικά ή επιστρέφεις ή δεν επιστρέφεις…

Ακολούθησε μια σειρά άκρως επιτυχημένων εμφανίσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη – είχα την τύχη να παραστώ αυτοπροσώπως σε μία από αυτές στο μαγευτικό Amsterdam και συγκεκριμένα στο club ‘’Paradiso’’, μία πρώην καθολική εκκλησία την οποία οι ανεξίθρησκοι Ολλανδοί εκμεταλλευόμενοι την εξαίσια ηχητική της, μετέτρεψαν σε κυριλάτο πολυσύχναστο club, πραγματικά πολύ μοναδική εμπειρία -  καθώς επίσης και μια σειρά τηλεοπτικών εμφανίσεων, συμμετοχών σε μουσικά φεστιβάλ κτλ…

Φαίνεται τελικά πως η Kim Wilde…was back for good this time! Αλλά ποιο θα ήταν το επόμενό της βήμα…?

Και εκεί που όλοι περιμέναμε πως θα ακούσουμε το επόμενο δισκογραφικό της εγχείρημα σε καμιά…δεκαετία πάλι, η εμφανώς ανανεωμένη και δημιουργική Kim, επέστρεψε δισκογραφικά 4 περίπου χρόνια μετά, με το ’’Come out And Play’’, παραδόξως το …καλύτερο album της καριέρας της!!! (περισσότερα για την επιστροφή αυτή διάβασε στο σχετικό μου άρθρο ‘’Born To Be…Wilde – Part I’’ εδώ:

 http://www.foititisradio.com/diaskedasi/afieromata/191-born-to-bewilde.html )

Και ενώ δεν έχει καταλαγιάσει ακόμη ο απόηχος του ’’Come out And Play’’ και παραμένοντας στο δυναμικό του δισκογραφικού label της Sony ‘’Columbia SevenOne’’ σε μια ιδιαιτέρως ‘’δύσκολη’’ εποχή, η πολυτάλαντη Kim, ένα κιόλας χρόνο ακριβώς από την κυκλοφορία του ’’Come out And Play’’ , αποφασίζει να κάνει ένα βήμα ακόμη πιο πέρα: Κουβαλώντας στις αποσκευές μια ποικιλόμορφη μουσική ‘’προίκα’’ από την 30ετή - και βάλε πλέον καριέρα της και κάνοντας ένα flash back σε όλα τα ups και τα down αυτής, θυμάται, αναπολεί και συλλέγει προσωπικές αλλά και μουσικές στιγμές παρέα με τους ανά τον κόσμο fan της και κυκλοφορεί σε χρόνο dt ένα ολοκαίνουργιο studio album-ανθολόγιο, το ‘’Snapshots’’, αποκλειστικά και μόνο με  αγαπημένα της cover hits από την δεκαετία των 60’s μέχρι και σήμερα. Το εγχείρημα αυτό; Διόλου εύκολη υπόθεση. Σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε σε γνωστό γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο λίγες μέρες πριν, παραδέχεται πως ‘’…η διαδικασία συλλογής και σφράγισης σε ένα μόνο album αγαπημένων προσωπικών διασκευών ερμηνευμένων από εσένα, δεν αποτελεί καθόλου εύκολη διαδικασία, εφόσον αναγκάζεσαι να αποτυπώσεις σε νότες και χαρτί, κομμάτια που όχι μόνο έχεις λατρέψει καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής σου – ούτως ή άλλως οι επιλογές είναι άπειρες – αλλά κυρίως κομμάτια που πρακτικά και λειτουργικά ταιριάζουν καλύτερα στην χροιά της δικής σου φωνής και ερμηνείας, ούτως ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο δυνατό…’’.

‘’Ρισκάρει’’ δε ακόμη περισσότερο, επιλέγοντας κομμάτια-θρύλους από καλλιτέχνες που μπορεί να μην έγραψαν απαραιτήτως την δική τους ιστορία στην παγκόσμια δισκογραφία, (αρκετοί από αυτούς έχουν περάσει κιόλας στα…αζήτητα στα ράφια των απανταχού παρόντων δισκοπωλείων όλης της υφηλίου), τα συγκεκριμένα όμως tracks που ερμήνευσαν, αποτελούν μικρά μοναδικά ‘’διαμαντάκια’’ που εντάσσονται καθημερινώς και μάλιστα σε heavy rotation στα playlist των περισσοτέρων ραδιοφωνικών σταθμών (‘’Sleeping Satellite’’ – Tasmin Archer, ‘’To France’’ – Maggie Reilly, ‘’Forever Young’’ - originally recorded by Alphaville but first covered by Laura Branigan και πολλά άλλα).

 Single-προπομπός του επερχόμενου νέου album αποτελεί το hit ‘’It’s Alright’’ του κάποτε δημοφιλούς boy band East-17 (εν έτη 1993), συνοδευόμενο από το b-side του ‘’Sleeping Satellite’’, καθένα από τα οποία συνοδεύεται από το δικό του οπτικοακουστικό video.

Παράλληλα, το δισκογραφικό της label, συνέρχεται – ευτυχώς – από τον ‘’μαρκετίνγκ-στικο του λήθαργο’’ και δραστηριοποιείται εμφανώς περισσότερο στην κυκλοφορία του νέου cd σε σχέση με την ελλιπή έως και μηδενική προώθηση του ’’Come out And Play’’, εγκαινιάζοντας ένα νέο διαγωνισμό μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της τραγουδίστριας, σύμφωνα με τον οποίο ζητά την συμμετοχή των αναρίθμητων fan της από ολόκληρο τον κόσμο, καλώντας τους να αποστείλουν σε αυστηρώς προκαθορισμένο χρονικό διάστημα (δυστυχώς μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, χμμ…) στιγμιότυπα και φωτογραφίες που φυλάσσουν στο προσωπικό τους αρχείο παρέα με την δημοφιλή τραγουδίστρια, από backstage συναυλιών, τηλεοπτικών  performances κτλ. Εκείνα που τελικώς θα επιλεγούν, θα κοσμούν το πολυτελές booklet του καινούργιου της cd (η πειρατεία δεν σκοτώνει μόνο την μουσική αλλά και τα…booklets).

Χωρίς καμία αμφιβολία λοιπόν, η κυκλοφορία του ‘’Snapshots’’, αν και δεν αποτελεί ‘’νέο ηχογραφημένο υλικό’’ από την γνωστή τραγουδίστρια, αναμένεται ωστόσο να αποτελέσει μία από τις πιο αξιόλογες και σημαντικές – κατά την προσωπική μου ταπεινή γνώμη – νέες κυκλοφορίες εκ του συνόλου των νέων αλλά άχαρων ως επί το πλείστον μελλοντικών releases, την στιγμή που η παρατηρούμενη – και πολύ καλώς ‘’σχεδιαζόμενη’’ (επίσης) κατά την προσωπική μου ταπεινή γνώμη - παγκόσμια οικονομική κρίση που μαστίζει και απειλεί το μέλλον όλης της ανθρωπότητας, έχει αρχίσει να γειτνιάζει αναπόσπαστα και με τους κόλπους της ευρύτερης  μουσικής δημιουργίας και παραγωγής…

Ως εκ τούτου, χαλαρώστε αναπαυτικά στον καναπέ σας και ταξιδέψτε μακριά με την φαντασία σας, ακούγοντας την νέα επιστροφή της – ακόμη – γοητευτικής Kim, παρέα με ένα καλό (παλιό) δροσιστικό Chateau κρασί, που όσο περνά ο χρόνος, γίνεται και καλύτερο.

Ακριβώς όπως και η ίδια…xxx

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Του Βασίλη Σταθελάκη

Alphaville – ‘’Catching Rays On Giant’’.

 Μπορεί το ‘’ Big In Japan’’ να ακούγεται ακόμη μέχρι και σήμερα – ο δε τίτλος παραπέμπει  σε εικόνες και καταστάσεις μάλλον…δυσάρεστες, λόγω της σχετικά τρέχουσας επικαιρότητας – ωστόσο το δημοφιλές γερμανικό συγκρότημα από τα 80’s, αποφάσισε να αφήσει πίσω του το ένδοξο παρελθόν αυτής της δεκαετίας και να προχωρήσει ένα βήμα ακόμη πιο πέρα…΄Εχοντας στο ενεργητικό τους 6 studio albums (με το ‘’Forever Young’’ του 1984 να καταγράφεται και επισήμως ως το best selling album της καριέρας τους), πωλήσεις άνω των 6 εκατομμυρίων παγκοσμίως και ένα νέο συμβόλαιο με την Universal Music Group, οι Alphaville επέστρεψαν δισκογραφικά στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς με το πολύ καλό ‘’Catching Rays On Giant’’. Η κυκλοφορία του εν λόγω album πραγματοποιήθηκε έπειτα από 13 χρόνια δισκογραφικής απουσίας του συγκροτήματος και σηματοδοτεί την επιστροφή των Alphaville στα γερμανικά charts ( η διάθεση του album περιορίστηκε στην γερμανική αγορά και σε δημοφιλή on-line retail shops) στα οποία έκανε την πρώτη του είσοδο απευθείας στην 9^η θέση την πρώτη κιόλας εβδομάδα κυκλοφορίας του και παρέμεινε στο Top 100 για 8 συνεχόμενες εβδομάδες. Και παρά το γεγονός ότι η κυκλοφορία του album δεν πραγματοποιήθηκε σε διεθνή κλίμακα, το record label του group συνέβαλε στην περαιτέρω προώθησή του με το λανσάρισμα στην αγορά μιας ειδικής special deluxe edition η οποία περιελάμβανε – εκτός από 4 bonus tracks – και ένα bonus dvd στο οποίο οι fans του συγκροτήματος έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τόσο το video από το πρώτο single προπομπό του album ‘’Die For You Today’’ όσο και το σχετικό documentary ‘’Audiovision’’ και μάλιστα σε 3-D εκδοχή φορώντας τα ειδικά γυαλιά που εσωκλείονται επίσης στην πολυτελή αυτή digipack συσκευασία του cd.  Εκτός από το ‘’Die For You Today’’, highlights του cd αποτελούν και τα ‘’Song For No One’’ (το οποίο είναι και το δεύτερο official single του album - βλέπε σχ.  βίντεο), ‘’Call Me’’, ‘’Heaven On Earth’’ κα…

Χωρίς να γνωρίσει κανείς με απόλυτη βεβαιότητα ποια επρόκειτο να είναι η πορεία του album των Alphaville στα charts όλων των υπολοίπων χωρών του πλανήτη (γεγονός που φυσικά και σε κάθε περίπτωση είναι συνυφασμένο με την παραδοχή της μελλοντικής ευρύτερης κυκλοφορίας του σε όλο το φάσμα των ευρωπαικών μουσικών αγορών και της αντίστοιχης προώθησής του από την δισκογραφική εταιρεία) και χωρίς το νέο cd ‘’Catching Rays On Giant’’ να αποτελεί – αντικειμενικά - το αριστούργημα της χρονιάς, οι Alphaville αποδεικνύουν και εμπράκτως ότι μετά την παρέλευση όλων αυτών των ετών, εξακολουθούν να παραμένουν ενεργοί και φρέσκοι μουσικά, διατηρώντας παράλληλα και τον χαρακτηριστικό εκείνο ήχο που τους έκανε παγκοσμίως γνωστούς και επιβεβαιώνοντας τον τίτλο μιας από της μεγαλύτερης επιτυχίας τους, ‘’Forever Young’’…ότι είναι και μπορούν να παραμείνουν για πολλά ακόμη χρόνια…’’νέοι’’!

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!

Του Βασίλη Σταθελάκη

Britney Spears – Femme Fatale: Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ποτέ μου δε συμπάθησα ιδιαιτέρως το φαινομενικά ''αθώο'' κοριτσάκι από την Λουϊζιάνα, στο πρόσωπο της oποίας απεικονίστηκε όλη εκείνη η σύγχρονη εικόνα της παιδικής αθωότητας που έμελλε πολύ γρήγορα ( και καθόλου απροσδόκητα) να εξελιχθεί στο νέο teen sex symbol των 00's, μέσα από την αλληλουχία αλλεπάλληλων ροζ σκανδάλων, προκλητικών εμφανίσεων, πολυσυζητημένων nights out στο πλευρό της ''χρυσής κληρονόμου'' Paris Hilton, δικαστικών διαμαχιών με τον πρώην σύζυγο της για την επιμέλεια των παιδιών και όλες εκείνες τις ενέργειες και πράξεις εν πάση περιπτώσει που συνθέτουν την εικόνα της κάθε αμφιλεγόμενης huge pop star της εποχής της. Και επισημαίνω παραπάνω τον όρο ''απροσδόκητα'', γιατί η Britney Spears ακριβώς αυτόν τον ρόλο ήρθε να διαδραματίσει στους κόλπους της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας. Αυτόν του...ειδώλου...του ''άτακτου'' κοριτσιού...της sexy diva....του σύγχρονου προϊόντος μάρκετινγκ. Γιατί αυτό ακριβώς είναι! Ένα πολύ καλά σχεδιασμένο και χρονικά τοποθετημένο προϊόν μάρκετινγκ, στερούμενο παντελώς από οποιαδήποτε ικανότητα αυτόβουλης και αυτόνομης κρίσης, προοριζόμενο (αλλά όχι εν τέλει ικανό) να αντικαταστήσει την άλλη αδιαφιλονίκητη βασίλισσα της pop, την Madonna...(πρόσφατες μάλιστα δηλώσεις του περιβάλλοντος της ιδίας πως '' η Britney πλέον λειτουργεί σαν μαριονέτα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τη μουσική που κυκλοφορεί, αλλά το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να βλέπει ατελείωτες ώρες τηλεόραση και να σταματήσει από τη βιομηχανία αυτή'', έρχονται εμμέσως πλην σαφώς να επιβεβαιώσουν αυτόν τον ισχυρισμό μου)! Ούτως ή άλλως, η ''μουσική'' της, ποτέ δεν με αφορούσε, ή... σχεδόν ποτέ.

Ακούγοντας το νέο της δημιούργημα ''Femme Fatale'' όμως με την συνδρομή των πολύ καλών και κορυφαίων του είδους παραγωγών Max Martin και Dr Luke (ο πρώτος μάλιστα αποτελεί και τον συνθέτη της πρώτης μεγάλης επιτυχίας ever της Britney ''Baby Hit Me One More Time'' αλλά και τον αποκλειστικό παραγωγό του πρώτου της album), ένιωσα και πάλι αυτό το μπερδεμένο και κυκλοθυμικό συναίσθημα αμφιβολίας που με είχε διαπεράσει κατά την διάρκεια της πρώτης κιόλας ακρόασης του πολύ καλού ''Black Out'' album της! Και καταλήγω για μια ακόμη φορά στο συμπέρασμα ότι τελικά, αν υπάρχει κάτι που τελικά οφείλει να αναγνωρίσει κανείς πέρα για πέρα αληθινά σε αυτή την γυναίκα, είναι η τάση της να σε μπερδεύει και να σε αναμοχλεύει συναισθηματικά διαρκώς , αφού ακόμη και εγώ ο ίδιος, παρά τα όσα έγραψα (και εννοώ) παραπάνω, δεν μπορώ να καταλήξω τελικά σε ένα λογικό συμπέρασμα για το εάν μου αρέσουν ή όχι οι διαρκείς αυτές μουσικές της μεταλλάξεις. Και ακόμη χειρότερα...νομίζω πως τελικά μου αρέσουν! Διότι το ''Femme Fatale'' είναι αναμφισβήτητα ένα πάρα πολύ καλό album που μόνο η Britney ενδεχομένως θα μπορούσε να υποστηρίξει. Έξυπνες μελωδίες, catchy ρεφρέν, up tempo ρυθμοί και το κυριότερο; Σε ολόκληρο το cd, δεν υπάρχει ούτε μία μπαλάντα! Και αυτή την διάθεση...την έχουμε πραγματικά ανάγκη στην εποχή μας! Η electronica pop στο μεγαλείο της! Από το πρώτο κιόλας track του cd (το οποίο παρεπιπτόντως κυκλοφορεί σε δύο εκδόσεις, μία standard και μία deluxe η οποία περιλαμβάνει 4 bonus tracks) ''Till The Worlds Ends'' – δεύτερο single του Femme Fatale'' – η πρώτη εντύπωση είναι άκρως θετική. Και η εντύπωση αυτή συνεχίζεται με την ακρόαση του επίσης συμπαθητικού ''Hold It Against Me'' συνοδευόμενου από ένα video clip από το οποίο η εταιρεία ''έβγαλε γρήγορα τα λεφτά της'', αφού παρέλασαν από αυτό μια σειρά από τα διασημότερα brands της σύγχρονου καταναλωτισμού...Το dance parade συνεχίζεται με τα επόμενα – και εξίσου πολύ καλά – tracks ''Inside Out'' & ''I Wanna Go''. Την στιγμή δε που πλησιάζεις προς τα μέσα του cd με το εκπληκτικό (Drop Dead) Beautiful,ε...κάθε ίχνος δυσπιστίας και αμφιβολίας για το album έχει αρχίσει να εξαφανίζεται. Και η συνέχεια σε δικαιώνει...

Δεν ξέρω τελικά και ούτε μπορώ να αποφανθώ με σαφήνεια (φτάνοντας προς το τέλος σύνταξης αυτού του άρθρου) για το εάν και κατά πόσο η Britney αξίζει την επιτυχία που βιώνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Και η επιτυχία αυτή σίγουρα δεν απορρέει από τις ερμηνευτικές (πολύ περιορισμένες) της ικανότητες (χωρίς να σημαίνει βέβαια αυτό ότι αναφερόμαστε και στην χειρότερη φωνή του πλανήτη). Από την άλλη θεωρώ πως τίποτα δεν είναι τυχαίο...Μήπως τελικά το όχι και τόσο ''αθώο'' κοριτσάκι από την Λουϊζιάνα αποτελεί ένα αναμφισβήτητο ''femme fatale'' της εποχής της που στο διάβα του καταρρίπτει κάθε προηγούμενο ρεκόρ πωλήσεων και διακρίσεων καθ' όλη την διάρκεια της πολυτάραχης και πολυσύνθετης καριέρας της, ικανό να κάνει ακόμη και μας να παραβλέψουμε με την ίδια ''αθωότητα'' την έλλειψη (από μέρους της) της οποιαδήποτε καλλίφωνης και καλλιτεχνικής ροπής της... ή θα εξακολουθούμε να της το κρατάμε...μανιάτικο; (''Hold It Against Her'')...?

Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!